Uyuşturucu: Komiser Jordan Marsilya'ya gönderildi.
Bu polis işini çok ciddiye alan biri. Aptal değil.
Eğer gözümüzü üstünden ayırmazsak, işimiz biter.
Sen bir avukatsın, sence tepkimiz ne olmalı?
Paris polisi Marsilya'ya en iyi polislerini gönderiyor.
Burada görmeye alıştığımız polislerden biri değil.
Ona uyum sağlamlıyız, başka seçenek yok.
Ne demek istedi? Adam bu kadar mı güçlü?
Ondan hemen kurtulabiliriz.
Herkes dünyanın çok kolay şeylerle dolu olduğunu düşünür.
Ama öyle değildir.
Öncelikle o polisin parasını bir süreliğine benden almasını istiyorum.
Dominique hemen Cappa'yla birlikte Marsilya'ya gitmeni istiyorum.
Bu polis hakkında her şeyi öğrenmek istiyorum.
- Ne yapacağımı sonra düşüneceğim. - Elbette efendim.
Marsilya
Polis! Eller yukarı! Sana eller yukarı, dedim.
- Dostum, söylediklerimi duymadın mı? - Gösteriniz çok etkileyici, Bay Artist.
Kapa çeneni.
- Ceplerini boşalt. - Yılın domuz ödülüne aday.
Bu, şu televizyon dizisindeki polis değil mi?
Ellerini başının üstüne koy dedim, hadi oyalanma.
- Ben bir bakireyim, dostum. - Bir kelime daha edersen, bakire öleceksin.
- Ne yapıyorsun, saklanıyor musun? - Hayır.
Hadi, ceplerini boşalt. Çabuk!
Tonio, neden beni peşinden koşturuyorsun? Beni öldürmek mi istiyorsun?
- Hayır. - Biliyor musun, günlerdir seni arıyordum.
- Hâlâ arkadaşım mısın? - Evet.
- Tarih ne zaman? - Bilmiyorum, dostum.
- Sana ne zaman olacağını sordum. - 3... belki 4 güne kadar.
- 3 mü 4 mü? - 3.
Peki hangi tekneyi kullanacaklar?
Uyuşturucunun yükleneceği lanet olası teknenin adı ne?
- Bay Nicola. - Bak, ne kadar kolaymış.
Artık bizi yakalayamazlar.
- Merkez, burası Delta Fox 30. - Ben Duma, dinliyorum.
Bay Nicola kara sularımızdan ayrılıyor, ne yapalım?
- Elbette yakalayacaksınız, peşlerine düşün. - Elimizden geldiğince hızlı gidiyoruz.
Bana sorarsan, adamların sadece kürek çekiyor bayım.
Bay Nicola yetişemeyeceğimiz kadar uzakta. Takipten vazgeçiyoruz.
Lanet olsun! Çok hızlı gidiyorlar.
Teknemizden 5 deniz mili daha hızlılar.
Ayrıca Bay Nicola kara sularının sadece 3 mil içersindeyken görüldü.
Geç kalındı.
Alo Marianne, Louis ile konuşmak istiyorum.
Ben Jordan. Biraz gezmeye ne dersin Louis?
- Neyin peşindeyiz? - Bir eroin teslimatı.
Açık denize doğru gidiyorlar.
Gidiyorlar.
Motoru durdur!
Akıllı davranırsanız hiçbir şey olmaz. Saçmalık yaparsanız yazık olur.
Malı getir.
Sen de aşağı in.
Attın mı? Hem de 200 kilo eroini.
Ve şimdi sakin davranıyorsun. Bütün kurallara karşı geliyorsun, Jordan.
Sokaklarda bir serseri gibi davranıyorsun.
Şu kıyafetine bir bak. Polise benzediğini mi sanıyorsun?
Ne zaman bir polis gibi davranmaya başlayacaksın?
Ne oldu sana böyle? O eroinin burada olması gerekiyordu.
Herkes bizim tarafımızdaydı. Medya, halk, hükümet.
Ya Meccacci? Benim için önemli olan sadece onun fikirleri.
- Nereden başlamak istiyorsun? - Gerçeklerden.
Bay Meccacci benden ölesiye nefret ediyor, öyle değil mi?
Hayır, yanılıyorsunuz komiser. Fransa ve Amerika'daki polisler
onun hakkında yanılıyor. Hem de fazlasıyla.
Bay Meccacci'nin çok zorlu bir gençliği oldu. Tangier'de sigara kaçakçılığı yapardı.
Nice'de de kumarhane savaşına katılmıştı.
Nice'de kurban olduğunu hatırlıyorsunuz değil mi?
- Elbette. Ve hiç eroin satmadı, değil mi? - Kayıtlarını kontrol edim.
Son birkaç günde olan şeylerin bir şekilde engellenememesi gerçekten çok yazık.
Sizin için polis şefiyle konuşabilirdik.
Bu şekilde, sevgili komiser çok daha az dikkat çeken
- bir göreve gönderilebilirdi. - Belki de hiç gelmezdi.
- Şimdi dinle, yanılıyorsun.
Ne Fransız ne de Amerikan polisi onun hakkında yanılmıyor.
Senin müşterin pisliğin biri. Dosyasına bakmama gerek yok.
Gençliği çok kötü geçmiş olabilir, ama yaşlılığında rahat etmeyi bekleyebilir
çünkü hayatının geri kalanını bir hücrede geçirecek.
- Ona mesajınızı ileteceğim. - İyi olur.
- İyi akşamlar. - Merhaba.
Evet? Anladım, tamam. Hemen geliyorum.
- İyi akşamlar, beyler. - Komiser Jordan, sizi hangi rüzgâr attı?
Biri bana seminer düzenlediğinizi söyledi.
Gelip profesörlerinizden birini, kimyager Alfred'i görmek istedim.
- Her yerde arıyorum. - Paris'te olduğu doğru.
- Ama yerini bilmiyoruz, komiser. - Alfred'i gidip başka yerde arayın, komiser.
Bir gün bu merakınız başınızı büyük derde sokacak.
Sadece pislik tutuklamak zorunda kalacaksınız.
Biliyor musun, bunu daha önce de duymuştum.
- Belki de Bay Meccacci söylemiştir. - Haklısın.
Biliyor musunuz, ne zaman Meccacci adını duysam içimden bunu yapmak geliyor.
Kızmanıza gerek yok, komiser. Bizimle bir içki için.
Arkadaşınız da gelebilir. Charlie, 2 bardak. Komisere ve arkadaşına.
İşte geldik. Hadi, geç. Kendi evinmiş gibi farz edebilirsin.
Ne içersin? Konyak var, ya da viski?
Parti sona erdi. Hadi, gidiyorsun.
Beni burada bekleyin. Nerede?
- Ofisi aradılar. - İsim vermediler elbette.
Evet. Sen miydin? Burada mıydı? Ne diyeceğiz?
Hikâyemiz ne? Yani bir hikâyemiz olmalı, değil mi?
- Neden gerçeği denemiyorsun? - Jordan ciddi ol.
Sadece şakaydı. Hiçbir şey söylemeyiz ve tuvalete atıp, sifonu çekeriz.
Hadi, gidip biraz hava al. Çok işe yarar.
- Evet, bundan sonra sana ne olacak? - Hiç.
Sen ne bekliyordun? Şefin beni azarlamasını mı?
Sadece tayin edileceğim, hepsi bu. Bu olanlar için gayri resmi ceza.
Yukarıdakiler buna kendi evini temizleme derler.
Yukarıdan biri senin için ne yapabilir?
- Arkadaşın olduğunu sanıyordum. - Onu asırlardır tanıyorum.
Ama biliyor musun, 10 dakika önce arkadaşlığımız sona erdi.
Bunu garanti ederim.
Buraya lütfen. Bay Meccacci ile ilgilenmenizi istiyorum.
Herkesin güzel giyindiği bir restorana gelmek çok güzel.
Özel bir yemek bu. Evet, birinin gidişini kutluyoruz.
Marsilya şehri bir aptaldan daha kurtuluyor.
- Söz ettiği kişi kim? - Meccacci'nin eski bir dostu, polis için çalışıyor.
Şampanya!
Bu Meccacci çok zeki biri. 2 yıl önce bir şans yakaladım.
Tanıklarım ve kanıtlarım vardı, onu avucuma almıştım.
Ama başımı çok büyük bir derde soktu. Beni rüşvet almış gibi gösterdi.
Biliyorsun, çekmecende bir zarf bulunmasıyla, odanda bir ceset bulunması
aslında çok farklı bir durum değil.
Önemli olan doğruluğun kazanması.
Kovboyculuğu sevdiğini duydum. Burada hayatın daha sakin olduğunu göreceksin.
Burada helikopterle operasyona çıkmanı gerektirecek, fazla olay olmaz.
Pigalle çok küçük bir mahalledir.
Burada suçlar heyecan verici olmayabilir ama seni meşgul eder.
- Her ay 3.000 vaka gelir. - Burası bir polis merkezi değil, bir fabrika.
Belki. Ama burada herkesin işini çok iyi yaptığını göreceksin.
Burada hepimiz bir ekip olarak çalışırız.
Bu hepimizin kabul ettiği, onayladığı bir yöntemdir.
Simon, Cabilier, Roseberre ve Rojinski, ki onu zaten tanıyorsun.
Hiçbiriniz bir şerif için çalışmıyorsunuz, bir patronunuz var.
- Sen. - Doğru.
- Merhaba, Pat. Nasılsın? - İyiyim, teşekkür ederim.
Bu masa senin.
Dolap da benim mi?
İnan bana komiser, burada olduğun için şanslısın. Yaşıyor olman bir şans.
Marsilya'daki o helikopter vakasından sonra, Meccacci işini bitirebilirdi.
Tetiği çekmeye ne gerek var? Bir düğmeye basmak daha kolay.
- Birinin uşağı olduğumu mu ima ediyorsun? - Hiçbir şey ima etmedim.
- Beni aptal yerine koyamazsın. - Polis olman benim suçum değil.
Christian Rigot. Doğum tarihi, 4 Nisan 1955.
Fransa'ya '81 yılında girmişsin. Oturma izninin bittiğinin farkında mısın?
Yenilemeyi unutmuşum. Ama sadece 2 gün geçmiş.
Bir gün bile yeterli. İznin olmadığı için, bu gece burada kalacaksın.
- Kalacakmışım. Aptal! - Ağzını bir kez daha açarsan, görürsün.
O zaman sadece izinden değil, polise hakaretten de tutuklarım.
Türk Ekspresini duydun değil mi? Ya da Kemal, onu duydun mu?
Artık peşlerini bıraktım, bu geçmişte kaldı.
Çok yazık. Çünkü bu sabah İstanbul'dan 3 Türk geldi.
Ve gelir gelmez, Cité Bergere'e Kemal'in yanına gittiler.
- Dediğim gibi, ilgilenmiyorum. - Türkler Selim Bey için çalıyorlar.
Ve Kemal de, Meccacci için çalışıyor.
- Demek istediğin, dostumuz Meccacci mi? - Evet, ta kendisi.
- Büyük pislik. - Anlaşılan aynı kişiden bahsediyoruz.
Polis!
- Hadi, ayağa kalk. - Ne oldu, yoruldun mu?
- Mal nerede? - Neden söz ettiğini bilmiyorum, bayım.
Paris'e hoş geldin. Geç şuraya.
Mal nerede? Sana nerede olduğunu söyleyeyim, işte orada.
Uçak kalkmadan önce, midenizi uyuşturucu dolu poşetlerle dolduruyorsunuz değil mi?
Miden mal dolu. Ve gelince, 3 gün boyunca tuvalette
uyuşturucunun çıkmasını bekliyorsunuz.
Evet, siz ne söyleyeceksiniz bakalım. Vurmamdan mı korkuyorsunuz?
Hakkınız da var. Karnınızdaki torbalardan biri patlayabilir.
Hadi, Jordan. Karnına vurursan, öleceğini biliyorsun.
Peki ya kadın? Yardım edebilir mi?
Bize isim verecek misin? Çok da sessizmişsin.
Bu Kemal hakkındaki rapor mu? Bunu bitirmene gerek olmayacak, Jordan.
Cité Bergere'de başlayan şey, Cité Bergere'de bitecek.
- Onları bırakmayı düşünmüyorsun değil mi? - Onlar diplomat, evet.
- Bu gece İstanbul'a gidecekler. - Ama...
Aması yok Rojinski. Suçlu olduklarına dair bir kanıt yoksa,
- onları burada tutamayız. - Midelerine bakarsan, istediğin kanıtı bulursun.
Bence karınlarını kesmek, biraz aşırı olur. Tabii, ima ettiğiniz buysa.
- Bu da kim? - Benim adım Bay Mansur.
- Türkiye elçiliğinde ataşeyim. - Peki ne için geldiniz, Bay Mansur?
Buraya sayın elçi adına özrünüzü kabul etmeye geldim.
Buna bahane de denebilir. Benim için fark etmez.
Burada patron sensin. Ne yapacağız?
Sanırım kazandın. Dış ilişkileri korumak, eski bir geleneğimizdir.
Özür dilediğimizi söyle.
Adın, adresin ve mesleğin. Sana soruyorum; adın, adresin ve mesleğin.
Cevap vermezsen, seni 48 saat tutabilirim.
Son kez soruyorum, adın, adresin ve mesleğin.
Onu bütün gün dövebilirsin ama hiç konuşmaz.
- Bu kaltağı konuşturmanın tek yolu bu. - Göreceğiz.
Şimdi bak. Hadi otur.
- Dün gece neredeydin? - Ne yapıyorsun? Aklını mı kaçırdın?
Gördün mü? İşe yaramadı. Bana kızdın.
Şimdi, öncelikle sakin olacaksın. Bir daha...
- Dün gece neredeydin? - Sen aklını kaçırmışsın.
Sakin ol, dedim. Nerede gidiyorsun?
Dediğim gibi, birine vurduğunda sana kızmasını sağlarsın, konuşmaz.
Yine vurursun, hiç konuşmaz.
- Benden uzak dur! - Nasıl yapacağını bilirsen, istediğini öğrenebilirsin.
- Hepsi tarzınla ilgili - Levia Dolores Maria Monte Blanco.
Saint Jacques, 10 numara. Fahişeyim.
Gördün mü?
- Uzun zaman oldu. - Hadi, atla.
- Zamanı gelmişti. - Meşguldüm.
- Söylesene, Janine nasıl? - Janine iyi, her zamanki gibi.
- Biz boşandık. - Gerçekten mi?
Umarım ona yaşamasına yetecek kadar bir şeyler vermişsindir.
Merak etme, örneğin stüdyo, yeni araba, yeni elbiseler...
Onla ayrılmanıza ne sebep oldu? Sana mı dayanamadı?
4 saat bisiklet, 5 saat futbol, geceleri boks. Bu, kızlar için zordur.
- Sen de daha iyi değilsin. - Doğru.
Ben de sana benziyorum. Yazık. Çok güzel kadındı.
- İşler hep bu kadar kötü mü? - Sayılır.
- Yeni müşteri bulmam gerek. - İyi olur.
Biliyorsun, örneğin bir stüdyo, yeni araba, bir sürü elbise...
- Bu yer tüm bunları karşılayamaz. - Hayır.
Bu bir paravan.
Pigalle'de 50 makinem var, Clichy'de 60.
Paris'in kuzeyi benim bölgem. Yerimde kalırsam sorun çıkmaz.
- Fazla uzun süreceğini sanmam. - Bu yasal.
- Hükümet bile payını alıyor. - Onlar genelevlerden bile paylarını alıyor.
Bir gün hepsi bitecek.
- Fahişe beslemek çok daha zordur. - Bu fahişeler mükemmel.
Hiç sesleri çıkmaz, hastalanacaklar diye endişelenmen gerekmez.
Kıskanmazlar.
- Polisle de konuşmazlar. - Konuşabilseler, ne anlatırlardı?
Örneğin hepsini kimin finanse ettiğini açıklayabilir.
Peki ya sana Marsilya'yı ve evine bırakılan cesedin sebebini sormaya başlarsa?
Saçmalamayı kes. Ve şunu kafana iyi sok
2 yıl önce seni son gördüğümde, küçük bir dolandırıcıdan
başka bir şey değildin. Pek hoşuma gitmiyordu ama idare ederdin.
Sorun yoktu. Geri döndüm, ne buldum? Bunu!
Sakın bunların arkasında kimin olduğunu bilmediğimi sanma.
- Bu makineler eroin kokuyor. - Bak, öncelikle bu...
Öncesi yok, sonrası da yok.
Bak Francis, küçük işlerine göz yummuş olabilirim.
Ama sonsuza kadar kapalı tutamam. Bunu istesem bile, yapamam.
Başta hepsi güzel görünür.
Ama biraz ilerlersin ve yol bir kurşunla son bulur.
- Beni anladın mı? - Evet, seni anlıyorum.
- Neden başka şeylerden söz etmiyoruz? - Örneğin nelerden?
Fahişelerden ve bokstan bahsettik. İşten bahsedemiyoruz
çünkü fazla hassas bir konu.
- Sanırım öyle. - Öyle olması gerekecek.
Bak...
Poker oynadım ve oynadığım adamın beş parası kalmamıştı, o da bunu verdi.
- Bu zırhlı bir araba. - Zırhlı mı?
- Gerçekten iyi. Çalışıyor mu? - Elbette, tam 200 beygir gücünde.
Bunu satın alacak birini biliyor musun? Korunmaya ihtiyacı olan biri olabilir.
Evet, biliyorum. Papa.
- Merhaba. - Merhaba.
- İster misin? - Hayır.
Sen ne dersin? Onunla yatmak isterdim.
İçecek bir şey ister misin? Yoksa arkadaşını mı bekliyorsun?
Portakal suyu. Biraz daha sert olsun. Çilek suyu da ekle.
Birini arıyorum. Aslında Marsilya'daki bir arkadaşı onu arıyor. Alfred.
- Alfred. Bu adı mı, soyadı mı? - Soyadı.
Kimyacı da diyorlar. Kimyager Freddy.
Aradığın o adam artık gelmiyor. Gitmesine üzüldük.
Burada her işimizi yapardı. Ona ayakkabılarımızı sildirirdik.
Yerini almaya ne dersin? Ayakkabılarımı üstüne silmek büyük zevk olacak.
Böyle mi tatmin oluyorsunuz?
Sakın bir şey kırmayın. Çıkıp dışarıda kavga edin.
İnsanların bakmasını istemeyiz. Üstüne bir şey giy.
Belki bir sutyen. Sana yakışır.
- Sen yolu göster. - Tamam, beni takip et.
- Önce bayanlar. - Benimle alay mı ediyorsun?
Hayır, sadece şaka dostum. Hadi. Hadi!
-İyi geceler. - Lanet olsun.
Merhaba polis!
- Beni unuttun mu? - Livia Maria Dolores.
- Nereye? - Senin gittiğin yere.
Hadi, içeri geç.
- Scotch, Scotch ya da Scotch? - Scotch.
- Bakıyorum, yerin hiç dar değil. - Biraz ama idare eder.
- Bu kim? - Anne tarafından büyükannem.
Muhteşem bir kadınmış. Al bakalım.
Biliyor musun, böyle bir yerde yaşadığını hayal bile edemezdim.
- Hiç aklıma gelmezdi. - Öyle mi, neden?
- Daha modern bir yer hayal etmiştim. - Plastik ve neon ışıklı mı?
Bunun nesi yanlış?
- Çok garip. Ailenle birlikte yaşamışsın. - Bu o kadar garip değil.
Birkaç yıl önce Latin mahallesinde bir stüdyo dairem vardı.
Ama bizimkiler ölünce, tüm kitap ve mobilyaları olduğu gibi bırakmak istedim.
Eskisi gibi. Çocukluğum bu odalarda geçmişti.
Başka çözüm bulamadım. Kalkıp buraya taşındım.
- Burada mutlu musun? - 16. Louis Versailles'da mutlu muydu?
Kim bilir? Yine de babasının eviydi.
Geleneklerimizden asla vazgeçemeyiz.
- Neden gülüyorsun? - Çünkü bir polis olarak çok komiksin.
Çoğu polis bana burada ne yaptığımı, nereli olduğumu
- ve neden fahişe olduğumu sorarlar. - Sormama gerek yok.
Yoksul bir ailede büyüdün, 24 kardeşin vardı,
baban sizi döverdi, annen içerdi ve 12 yaşına geldiğinde
erkeklerin sana baktıklarında ne düşündüklerini merak etmeye başladın.
16. Louis'yi düşünmezler.
Yarı yarıya. Tanrı seni korusun, dostum.
Elbette makineler sana ait. Elbette. Yine de dikkatli olmalısın.
Kıskandıkları için, makinelerini ve seni tehdit ediyorlar.
Bundan korkmuyor musun?
Bay Meccacci'nin arkanda olduğunu bilseler, seni rahat bırakırlardı.
Yalnız kalmamalısın.
Bir teklifte bulunacağım. Bu sadece arkadaş olduğumuz için.
Ayda 30.000 ve güvenliğin garanti olur.
Bunun dışında herkes için patron sensin.
- Ama kendim için değil. - Bu konuda kendini kötü hissetmen gerekmez.
Ne de olsa senin fikrin önemli değil.
Merhaba Tony. Gelmemi sen istedin, suratın neden asık?
Seni son gördüğümde, bu deliği boylamıştım.
- Söyle bakalım, sana nasıl yardımcı olabilirim? - Bana değil.
Benim yardıma ihtiyacım yok. Hâlâ 20 yılım var.
Polisler nasıl olduğunu bilmezler.
2 metreye 2 metrelik bir hücrede, 20 yıl. Umurunuzda olmaz.
Çocuğum olmasa, benim de umurumda olmazdı.
Beni tutukladığında, ona bakacak hiç kimse kalmadı. 12 yaşındaydı.
Bunu düşünmek için geç kalmadın mı?
Catherine şimdi 16'sında.
Onu olduğu yerden kurtaramazsan, sonsuza kadar kaybolacak.
Anladın mı? Sonsuza kadar. Daha 16 yaşında ve o pisliklerin eline geçmiş.
Lyon'da bir evde tutuyorlar, ona sürekli eroin veriyorlar.
Her gün eroin veriyorlar!
- Ve bir gün öldürecekler. - Ne zamandan beri uyuşturucu düşmanısın?
Sen satıp, çocukları alıştırırken hiç uykun kaçmıyordu ama.
Paranı almaya bakıyordun. Şimdi içi keş dolu bir eve gitmemi
ve kızını kurtarmaya çalışırken biri tarafından bıçaklanmamı mı istiyorsun?
Yapmamı istediğin başka bir şey var mı?
- Ama neden bir goril değil de, bir polis? - Sen polis değilsin.
- Tanıdığım en büyük gorilsin. - Olabilir.
Biliyor musun, seninle güzel bir anlaşma yapabiliriz.
Alfred. İyi düşün, senin hafızan iyidir.
- Kimyager Freddy. - Canın cehenneme!
Ne düşünüyorum, biliyor musun? Baba olarak bir hiçsin.
Arkadaş olarak da öyle. Eğer ona Meccacci'nin adamlarından
önce ulaşmazsam, Alfred, o kimya dehası, tarih olacak.
Ve adını da bir sokağa vermeyecekler.
Komiser...
Simon, senin haberin vardır. Bana şu Lyon caddesindeki evden bahsetsene.
Hayır, onları unutabilirsin. Sadece serseriler.
Çoğu Antille'lerden gelen müzisyenler. Politik bir konu ve bulaşmak istemiyorum.
Anladım. Türk diplomatlar, Çinli restoran sahipleri,
Antille'lerden gelen müzisyenler. Çok teşekkürler, bay müfettiş.
Simon için fikrin ne? Bir aptal mı, hain mi? Yoksa korkak mı?
- Sadece Garnier için çalışıyor, hepsi bu. - Garnier kimin için çalışıyor?
Belki de sadece kendisi için.
Bu arada, söylesene Lyon Caddesi'ndeki o serseriler neden ilgini çekiyor?
Girmesi kolaydır ama çıkması pek kolay sayılmaz.
- Yani eğer orayı ziyaret etmeyi düşünüyorsan. - Ne? Sen aklını mı kaçırdın?
Catherine Cerruti, 16'sında sarışın. Babası onu merak ediyor.
- Bunu neden bana soruyorsun? - İçeride.
Tek bildiğim bu. Ve sen bana tam yerini söyleyeceksin.
Ne istiyorsun?
- Ne istiyorsun? Beni istersen 100 frank. - Catherine'i görmek istiyorum.
Ona para ödemene gerek yok, herkesle yatıyor. Odası koridorun sonunda.
- Bu Catherine mi? - Evet.
Benim adım Smith. 2 gündür bu hâlde.
Babası onu götürmemi istedi. Gidiyor, bana yardım et.
Orada dur bakalım. Böyle gitmene izin vereceğimi mi sandın?
- Ne oldu, yoksa acelen mi var? - Evet acelem var ve senden izin istemedim.
Smith, dışarıda siyah bir Renault göreceksin, hadi onu oraya götür.
- Smith, olduğun yerde kal! - Smith, siyah Renault dedim.
Şuna bir bakın, emir vermeyi seviyor.
Eğer küstahlık yapmazsan, gitmene izin verebilirdim.
Gidip istediği yerde ölebilir, umurumda bile değil.
Ama anlaşma sona erdi, buradan canlı çıkamayacaksın.
Siyah Renault dedim. Hadi, kımılda.
Gördün mü, öfke nelere sebep oluyor.
Daha çabuk!
- Ne istiyorsun? - Freddy'yle görüşmek istiyorum.
- Yukarıda. - Teşekkür ederim.
Çok lezzetliye benziyor.
- Kim o? - Komiser Jordan.
Komiser Jordan.
- Marsilya'da olduğunu sanıyordum. - Marsilya'dan ayrıldım.
Sen Marsilya'dan ayrıldın, Tony ayrıldı, yakında Marsilya'da kimse kalmayacak.
Tony mi?
Neden Tony'den bahsettin? Beni satan o mu oldu?
Seni kimse satmadı. Yardım diyelim.
Bunu hepimiz yaparız, değil mi Alfred?
Marsilya'yı özlemiyor musun? Güzel hava,
takım elbise giymiş gangsterler, lüks arabalar,
eski limandaki oteller...
Hazırladığın mal yüzde 90 saftı, sen en iyisiydin
ve şimdi bu otelde mi saklanıyorsun?
Buraya bunu söylemeye mi geldin? Her yerde beni aradığını biliyorum.
Seni tek arayan ben değilim, seni Meccacci de arıyor.
- Neden? Bir fikrin var mı? - Meccacci benim gibilerden nefret eder.
Pes edenlerden de nefret eder, yani aramak için birçok sebebi var.
Fabien, sen neden dışarıda beklemiyorsun.
Bay Meccacci konusunda aklı vermeye kalkma.
- İstediğin oysa alırsın ama fiyatı var. - Çok mu?
Benim açımdan bakarsan artık yaşlanıyorum.
Ve eğer bir balayına çıkmayı hayal ediyorsan,
çok paran olması gerekir anladın mı?
- Ama ne kadar çok? Söyle. - 1 milyon.
3. yarışın sonuçlarını açıklıyorum, kazanan 9 numara.
100 bin frank bile zor, hele hele 1 milyon!
Ayrıca beni borç vermek zorunda bırakamazsın.
Seni hiçbir şeye zorlayamam. Ama o zaman Arap’la yaptığın
şu küçük anlaşma konusunda çenemi kapamamı ne sağlayacak?
Bak Jeff, Arap... o da boğazını kesmek zorunda değil.
Ama kesecek. Kimse kimseyi zorlamıyor.
Neyse, söyleyecek bir şey kalmadı. Korkacak olursan beni ara.
Dur acele etme, bunu biraz konuşabiliriz.
- Sorununu çözebilirim. - Bu bahsettiğin senin sorunun değil mi?
Metz ve Strasbourg'a gidecek olan 200 sefer sayılı tren yolcu almaya başlamıştır.
Tüm yolcularımızın 3 numaralı perona gitmeleri rica olunur.
Tüm yolcularımızın dikkatine, lütfen 3 numaralı perona.
Metz ve Strasbourg'a gidecek olan 200 sefer sayılı tren yolcu almaya başlamıştır.
Tüm yolcularımızın 3 numaralı perona gitmeleri rica olunur.
Tüm yolcularımızın dikkatine, lütfen 3 numaralı perona
Sana o silahı yere bırakmanı öneririm.
Şimdi korkuluğa dayan.
Bacaklarını aç.
Hadi gidelim. Yürü!
Bay Meccacci, Angelo arıyor. Sizinle konuşmak istiyor.
- Alo, Angelo? - Bay Meccacci, Alfred kötü bir kaza geçirdi.
Komiserle aranızda ne oldu? Tartışma mı?
Tam bir kaçık! Marsilya'da neredeyse birini öldürüyordu.
Eğer uyuşturucu işiyse, patrona söylemeliydin.
Bu hiç hoşuna gitmeyecek, özellikle senden.
Bu defa durum farklı. Bu kez cinayet.
Öldürülen adam Alfred Gonet, kimyager Freddy.
Yani Freddy öldü mü? Buna çok üzüldüm.
- Bizi çok peşinden koşturmuştu. - Neden öldürüldü?
Cevabı bu biliyor, çünkü öldüren oydu.
Sen aklını mı kaçırdın? Neden söz ettiğini bilmiyorum.
Öyleyse daha iyi dinlemelisin, kimyager Freddy diye bir adam.
- Bu adı hiç duymadım. - Doğu Garı, bunu hiç duydun mu?
- Orayı biliyorum ama hiç gitmedim. - Ya Meccacci?
- Onu da tanımıyor musun? - Meccacco diye birini tanımıyorum.
Peki ya yanındaki adamı da tanımıyor musun?
Beni başkasıyla görmüş olamazsın.
Ben yalnız biriyim, sadece kedimle yaşarım.
Müfettiş, dostumuz hafızasını kaybetti ama birazdan yerine gelecek.
- Bu yaptığınız yasal mı? - Ya bu?
48 saat içinde, arkadaşımız bize patronunun adını söyleyecek.
Arkadaşının adını da.
- Hatta kedisinin adını bile. - Bence bundan önce konuşur.
Bu tehlikeli, riske giriyorsunuz. Ya bayılıp kalırsam?
Tıp hakkında ne mi bilirim? Benim alanım olmadığını.
Eğer elimizde bayılmayı falan düşünüyorsan, hemen ifade versen iyi edersin.
Müfettiş Rojinski'ye yazdırırız ve her şey yoluna girer.
Canınız cehenneme.
Ben gidiyorum, siz onunla ilgilenin.
Yeniden hatırlamaya başlayacak olursa, beni bulacağınız yeri biliyorsunuz.
Neyse, özel hayatım saat 8'de başlıyor.
Güzel bir kadın bekliyor. İyi eğlenceler.
Görüşürüz.
Komiser!
- İstediğiniz gömlek. Beğendiniz mi? - Bunu sen söyleyeceksin.
- Seninle yemeğe çıkmak için. - Mum ışığında tercih ederim.
- Ve akşam yemeği daha iyi olur. - Öyleyse başka zamana kalsın.
- Senin ne işin var burada? - Ben mi? Annemi bekliyorum.
İşte, sana çıkacağın birini buldum, benim yerime.
Özür dilerim efendim, buraya park edemezsiniz.
Ne yaptığın sanıyorsun? Görevimi nasıl yerine getirmemi bekliyorsun?
- Merak etme, 2 dakika. - Aman Tanrım.
Merhaba, Livia burada mı?
- Neler oluyor? - Sadece bu.
- Bunu neden yaptılar? - Çünkü ben bir polis sevgilisiyim.
- Bir daha yapacak olursam, öldüreceklermiş. - Hadi anlat.
- Birkaçı ölmeni istiyor. - Kim bu ahlak savunucuları?
- Tourian kardeşler yaptı. - Peki onları nasıl bulacağım?
Kumarı severler. Şangay, Cennet, Kazananlar Kulübü...
- Merhaba, Tourian'ları arıyorum. - Bu gece gelmediler.
Ama dikkatli ol, tehlikeli tiplerdir.
İyi akşamlar.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar, komiser.
- Tourian kardeşleri gördün mü? - Elbette, öndeler. 2. sırada.
Komik olan ne?
Kadını gördüğünde o polisin yüzünün alacağı ifadeyi tahmin edebiliyorum.
- Tanıyor musun? - Hayır.
Ama bahse varım, şu ufak tefek aptallardan biridir.
Hayatındaki tek heyecanın o fahişeyle yatmak olduğundan eminim.
- İyi akşamlar, beyler. - Evet?
- Açım ve çok da acelem var. - Adım George.
Tamam George, bana biftek.
Bir parça tuz alabilir miyim?
- George! Özür dilerim, benim hatam. - Lanet olası, ne yaptın gördün mü?
- Dikkatsiz bir adamım ben, özür dilerim. - Bundan sonra dikkat et.
Kızmana gerek yok ki, sakin olalım.
- Evet dostlarım, kendimi tanıtayım. - Bu kadar yeter artık!
Size kendimi tanıtayım, benim adım Jordan.
Komiser Jordan. Ve siz de şu ünlü Tourian ve Tourian kardeşler.
Kendini bir şey sanan aptallar. Savunmasız kadınları dövmeyi seversiniz.
Biliyor musunuz, beni öldüreceklerini de söylemişler.
Hadi deneyelim. Neden başlamıyoruz?
Evet George, bifteğim.
Aradıktan sonra saatime baktım ve gözlerime inanamadım.
- Ben de senin 6'da kalkmana inanamadım. - Ben de gelmiş oldum.
- Evet, kahve, kahve ya da kahve? - Çay.
- Kahve. - Hayır, çay dedim.
- Çay. - Şu Tourian'lar, bunu unutmayacağım.
Biliyor musun, onlar da unutamayacak.
Biliyor musun, Maxim çok daha iyi olabilirdi. Hem orada müzik de var.
- Maxim'e hiç gittin mi? - Bir gece Mariot ile gitmiştim.
Kendisi dansçıdır. O ödedi.
- Maxim'de bir de orkestra var. - Evet.
- Dans var... - Evet.
- Ve katedral manzarası. - Hayır, oradan görünmez.
Mariot ile gittiğin yerin, Tour d'Argent olmadığına emin misin?
Bunu hep yaparım, isimler konusunda çok kötüyüm.
Biliyor musun, benim adım da Gustave değil. Biliyor muydun?
- Evet. - Adım ne benim?
Francis, yapmam gereken bir iş vardı ama şimdi bitti ve çıkıyorum.
Tamam, anladım seni bekliyorum. Masa ayrıldı, merak etme.
Ne küçük bir dünya.
Dikiz aynasından bakıyordum ve ne göreyim? Müfettiş Simon.
Dur kımıldama. Şu tasmana bakmak istiyorum da.
- Bak Jordan, seni uyarıyorum. - Tıpkı düşündüğüm gibi.
Kaybolursa, lütfen baş komiser Garnier'ye haber verin.
- Ne yapıyorsun? Bu yaptığın... - Tasma!
Simon, sana bir tasma gerek.
Araba çalışmıyor tamam mı?
Sizi pislikler!
Paris sokaklarında 1 saat süren 100 kilometrelik bir takip.
Sonunda 2 gangsterin ölümüyle son buluyor.
Bundan önce Doğu Garı var, tam iş çıkış saati.
Herkesin ortasında çatışma.
Buraya geldiğinde, Bay Jordan'a küçük bir mahalle olduğu için
burada helikopter kullanmasının ya da uçmasının
mümkün olmayacağını söylemiştim.
Ama anlaşılan onu hafife almışım.
Helikopter kullanmadan da ortalığı karıştırabiliyor.
Jordan dosyasını sonsuza kadar kapatıyorum.
Bundan sonra onunla Bakanlık ilgilenecek.
Eğer bulabilirsen, arkadaşına bunları söyle.
- Ama efendim sizi birkaç kez aradı. - Bana ulaşamadı mı?
Başımda yeterince derdim var, Rojinski.
Tam zamanında. Patron marifetlerini özetledi ve hakkındaki fikrini söyledi.
- Konuşmaya Türklerle mi başladı? - Hayır, Doğu Garıyla başladı.
Ne fark eder? Umurumda değil. Şimdi beni ilgilendiren tek şey
dostumuz Marc Villa. O ne durumda? Konuşmaya başladı mı?
Uyuşturucuyu alınca, çok mutlu oldu. Bulutların üstünde dolaşıyor.
Şuna bir bak.
Cevap: Hayır, Tourin'den gönderildim.
Komiser Jordan'ı izlemek için tanınmayan birini kullanmak istiyorlardı.
Soru: Öldürmek için miydi? Cevap: Hayır, sadece izleyecektik.
Bizi Alfred Gonet'ye götüreceğini biliyorduk.
Soru: Takip etmek için mi? Cevap: Hayır, öldürmek için.
Soru: İlk bağlantınız kimdi? Cevap: Adı Baldi'ydi.
Tek bildiğim adı.
- Ben Baldi'yi tanıyorum. - Meccacci de çok iyi tanıyor.
Baldi Antonio, şu işe bak sen.
- Antonio evde değil. - Bu saatte uyuyor olacağını düşünmüştük.
Ne zaman isterse o zaman uyur.
Ona Komiser Jordan'ın aradığını söyle.
Dinle Baldi, komiser Philippe Jordan.
- Bu adı daha önce duydun mu? - Evet.
Öyleyse artık bir daha duymak istemiyoruz.
O bir polis ve polis öldürmek iyi olmaz.
Bu fikirler artık geçmişte kaldı.
Francis hep başını derde sokuyordu. Motosiklet ve arabalarla.
Ama hiç tutuklanmadı. Bu yüzden eğer polis olursa
başını hiç derde sokamaz diye düşünmüştüm.
Ama polis olarak berbattı. Hiç kimseyi tutuklayamadı.
Bunalıma girdi. Zaman kaybı, diyordu.
Çünkü ne zaman birini tutuklasak, ertesi gün serbest kalıyordu.
- O zaman tutuklamanın ne anlamı vardı? - Onu uzun zamandır mı tanıyordun?
13 yıldır. Play off'ta Diablos'ta orta sahada oynuyordu.
Normalde çok sakin bir adamdı, ama sahaya çıktığında çok sert olurdu.
- Onun yaşındayken sen de sert miydin? - Benimki çok sonra geldi.
- Erkek ya da kız kardeşin var mı? - Sadece Francis vardı.
Rojinski, şimdi Meccacci ve makineler arasındaki bağlantıyı bulmam gerek.
Makineler beni suça, suç da Meccacci'ye götürecek.
Sonunda her şey kendiliğinden çözülüverecek.
Yapmam gereken bir şey var, 13 yıl değerinde.
- Yani gidiyor musun? - Sen kalabilirsin, sorun olmaz.
- Yani Livia'nın yanında mı? - Elbette Livia'yla. Ondan korkuyor musun?
- Gitti mi? - Evet.
- Bir şey söyledi mi? - Bana kalmamı söyledi.
Livia'yla mı, dedim. Bana korkuyor musun, dedi.
Çok saçma, değil mi?
Francis öldüğünden beri bana karşı aynı değil.
- Ben Antonio Baldi, beni aradığını duydum. - Evet?
Aşağıdayım.
- Beni neden arıyorsun bay komiser? - Biri adını söyledi.
- Kim? - Marc Villa.
- Tanımıyorum. - Bir keş.
Kimyager Freddy'yi öldürmesi için onu sen tutmuşsun.
Bir keş mal için her şeyi söyleyebilir, bay komiser.
Ama buraya kendi isteğimle gelmedim, Bay Meccacci sizi görmek istiyor.
- Mümkünse bu gece. - Bunu hemen söylemen gerekirdi.
Çünkü ben Bay Meccacci'yi görmek istediğimde, bunu resmi olarak yapacağım.
Öyle mi? Elbette onu bulabilirseniz.
Geçen sefer buna kalkıştığınızda, sizi tayin etmek zorunda kaldılar.
- Tamam, şimdi ne yapacağız? - Gidip, Bay Meccacci'yi göreceğiz.
Nereye gidiyoruz? Clichy'ye bilardo oynamaya gitmiyor muyuz?
Hayır, bu gece ofiste. Ciddi işlerini başka yerde konuşmaz.
Geldik. Bekle geldiğini söyleyeceğim.
- Ne yaptığını sanıyorsun sen? - Sen beni bekleyeceksin.
Sen delisin. Çıkar şu kelepçeyi. Aklını kaçırmışsın.
Bence yalan söylüyorsun, bu bir tuzak.
İkimiz de bekleyeceğiz, ama aynı yerde değil.
Beni burada bırakamazsın. Çıkar beni! Çıkar, dedim!
Gelmek üzereler. Sana çıkar, dedim!
Çıkar beni! Beni burada bırakma, lanet olası!
- Baldi? Sen misin? - Baldi öldü.
- Ne işin var burada? - Burada değilim, ben öldüm.
Beni özleyeceğini biliyorum, çok eğlenmiştik hatırlıyor musun?
Elbette. Geldim, sana rozetimi gösterdim. Polis, seni tutukluyorum, dedim.
Sonra arkadaşın Cappa geldi ve komedi yine başladı.
Mahkeme bir şakaydı. Kurtuldun, evine döndün.
Sonra Bay Meccacci'nin polisi cezalandırma zamanı geldi.
Onu başka şehre gönderdiler. İşte o polis bendim.
Söyler misiniz, demek istediğiniz nedir Bay Jordan?
- Biraz düşünün. - Bir olasılık var.
Ama uzak olasılık. Tutuklamayı yaptık,
avukatı kullandık ve mahkeme.
Evet, ama bu delilik öyle değil mi?
Öğleden sonra, okuldan çıkan çocuklara uyuşturucu satmak delilik değil mi?
Birkaç tane pislik, çocuk yaşta fahişelere para bulabilsin diye.
Peki ya siz fahişelerinizi kaç yaşında tercih ederdiniz?
- Mümkün diyordum ama emin değildim. - Ne?
- Ölüşünü izlemek. - Ama artık teorini sınayamayacaksın.
Bir mahkeme olacak ama yargılanan ben olmayacağım, sen olacaksın.
Yargılanabilmem için, kendi tabancamı kullanmam gerekirdi.
Ama bu tabanca Bleddy'e ait.
- Komiser Jordan siz misiniz? - Evet.
- Her yerde sizi arıyorduk, komiser. - Bizimle gelir misiniz?
Merkez, bana 2909'dan müfettiş Rojinski'yi bağlayın lütfen.
Komiser Jordan'ın beklediğini söyleyin.
Müfettiş Rojinski.
Jordan, tahmin et ne oldu. Biri kulübünde Meccacci'yi öldürdü.
- Bu gece mi? - Evet.
2 saat oldu. Biraz önce telsizden duydum.
Sana haber vermeleri için devriyelere aramalarını söyledim.
Ne dersin, Meccacci gibi birinden kim kurtulmak istemiş olabilir?
- Bu konuda bir fikrin var mı? - Bilmiyorum.
Görünüşe bakılırsa, yerine geçecek kişiyi bir savaş belirleyecek.
Bence bu sadece politik. Bu günlerde her şey politik.
- Belki. Tamam, görüşürüz. - Teşekkür ederim.
Sizi bırakmamızı ister misiniz?